blog ที่รัก

     ตอนนี้หมดเวลาไปแล้วสำหรับการelective anes และก็ pain เพราะว่าเลือกไว้แค่ 3 อาทิตย์เองอ่ะ จริงๆ2อาทิตย์ด้วยซ้ำแต่ว่าไปเปลี่ยนเพิ่มอีก1สัปดาห์ รู้สึกว่าคิดถูกเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่า ถ้าเปลี่ยนเป็น5สัปดาห์เต็มๆจะเบื่อหรือเปล่า อย่างพี่ที่เรียน maxillo ก็ต้องวนตั้ง 3 เดือนอ่ะ คงเบื่อๆเหมือนกันแหละ

     ความคิดมันก็เริ่มจะเข้ามาอีกแล้วนะว่าตกลงจะเรียนต่อด้านนี้หรือเปล่า อาจารย์ก็เข้ามาคุย คือ คนอื่นๆอ่ะทั้ง อ. สุทธิมา อ. นวรัตน์ อ. เบญจวรรณ ไม่เชิงเชียร์หรอกก แต่พูดให้ฟังเฉยๆเกี่ยวกับงานวิสัญญีว่าเป็นอย่างไร หนุกหนานหรือว่าน่าเบื่ออย่างไรก็รับๆฟังเอา อาจารย์ก็แนะๆนะว่าถ้าอยากได้ทุนวิสัญญีที่นี่ ก็ให้มาคุยกันตั้งแต่เนิ่นๆ เผื่อจะได้ เพราะว่ากว่าเราจะเรียนจบ ใช้ทุน เรียนต่อจบออกมา ก็มีอาจารย์เกษียณอยู่ดีแหละ ก็ต้องคิดและตัดสินใจแล้วอ่ะว่าจะเรียนต่อทางนี้มั๊ย หรืออยากเป็นGP ไปเรื่อยๆแล้วก็ทำตามความฝัน แต่ก็นะถ้าสมมติว่าเป็นGPแล้วต้องไปอยู่ที่ไกลๆ จะเข้ามาทำอะไรในเมืองก็ลำบากเหมือนกัน แต่ถ้าอยู่ในเมือง เงินก็น้อย ต้องตัดสินใจเอาแฮะว่าอยากได้เงินหลักแสน หรือหลักหมื่น เพราะว่าถ้าอยู่รพ.หาดใหญ่มันก็เหนื่อยเหมือนกันแหละ จากภาระงานต่างๆ แต่ก็ยังได้สอนนะ ก็อยากสอนเด็กเหมือนกันแหละ เอาไงดีหว่า แม้หัตถการไม่ค่อยเก่ง แต่ก็ต้องพยายามแหละ หวังว่าคงไหว เฮ้อ...

     พี่ทรายก็สมัครเรียนต่อ เมด ข่าววงในว่าได้ด้วยอ่ะ อิจฉาแฮะ แต่ใจก็ไม่ค่อยอยากให้เรียนต่อเมดที่มอ.เท่าไหร่ สังคมไม่ค่อยเวิร์คว่ะน่ากลัวอิ๊บอ๋าย เจ้คงไม่ค่อยแฮปปี้เท่าไหร่ แต่พอถามว่าอยากเรียนที่ไหน เจ้บอกว่าไม่รู้เหมือนกัน ไม่มีที่ที่อยากเรียน ต่างคนต่างปัญหาแฮะ เนอะๆๆ

 

เอาล่ะก็ต้องแก้กันต่อไป หวังว่าอนาคตคงมีสิ่งดีดีขึ้นมาบ้าง